وب 3

وب در طول سال‌ها پیشرفت زیادی کرده است، و کاربرد‌های آن امروزه تقریباً از اولین روز‌های آن قابل تشخیص نیستند. تکامل وب اغلب به سه مرحله جداگانه تقسیم می‌شود: وب 1 و وب 2 و وب 3.

Web۳ قصد دارد بسیاری از کاستی‌های وب را با بازنگری اساسی در نحوه معماری و تعامل ما با برنامه‌ها از ابتدا برطرف کند.

وب 3 چیست؟

چند تفاوت اساسی بین web2 و web3 وجود دارد، اما تمرکززدایی در هسته آن است. Web3 اینترنت را همانطور که امروزه می‌شناسیم با چند ویژگی اضافه دیگر بهبود می‌بخشد.

در web۳، توسعه‌دهندگان معمولاً برنامه‌هایی را که روی یک سرور اجرا می‌شوند یا داده‌هایشان را در یک پایگاه داده (معمولاً روی یک ارائه‌دهنده ابری میزبانی و مدیریت می‌شوند) نمی‌سازند و مستقر نمی‌کنند. در عوض، برنامه‌های وب ۳ یا بر روی زنجیره‌های بلوکی، شبکه‌های غیرمتمرکز بسیاری از گره‌های همتا به همتا (سرور) اجرا می‌شوند یا ترکیبی از این دو که یک پروتکل اقتصاد رمزنگاری شده را تشکیل می‌دهند. این برنامه‌ها اغلب به عنوان dapps (برنامه‌های غیرمتمرکز) شناخته می‌شوند، و خواهید دید که این اصطلاح اغلب در فضای وب ۳ استفاده می‌شود.

برای دستیابی به یک شبکه غیرمتمرکز پایدار و ایمن، شرکت‌کنندگان شبکه (توسعه‌دهندگان) انگیزه دارند و برای ارائه خدمات با بالاترین کیفیت به هر کسی که از این سرویس استفاده می‌کند، رقابت می‌کنند.

جدید ترین خبر های حوزه web3

وب 1 چیست؟

وب1 اولین تکرار وب بود. بیشتر شرکت‌کنندگان مصرف‌کنندگان محتوا بودند و سازندگان معمولاً توسعه‌دهندگانی بودند که وب سایت‌هایی را می‌ساختند که حاوی اطلاعاتی است که عمدتاً در قالب متن یا تصویر ارائه می‌شود. وب1 تقریباً از سال ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۴ وجود داشته است.

وب1 متشکل از سایت‌هایی بود که به جای HTML پویا، محتوای ثابت را ارائه می‌کردند. داده‌ها و محتوا از یک سیستم فایل ثابت به جای پایگاه داده ارائه می‌شد و سایت‌ها اصلاً تعامل زیادی نداشتند.

وب 2.0 چیست؟

اکثر ما عمدتاً وب را به شکل کنونی آن تجربه کرده‌ایم که معمولاً به آن web2 می‌گویند. شما می‌توانید web2 را به عنوان یک وب تعاملی و اجتماعی در نظر بگیرید. در دنیای وب 2، برای شرکت در فرآیند ایجاد، لازم نیست توسعه دهنده باشید. بسیاری از برنامه‌ها به گونه‌ای ساخته شده‌اند که به راحتی به هر کسی اجازه می‌دهند، ایجاد‌کننده باشند.

اگر می‌خواهید پلتفرمی بسازید و آن را با دنیا به اشتراک بگذارید، می‌توانید. اگر می‌خواهید ویدیویی را آپلود کنید و به میلیون‌ها نفر اجازه دهید آن را ببینند، با آن تعامل کنند و روی آن نظر بدهند، می‌توانید این کار را نیز انجام دهید. Web2 واقعاً ساده است و به دلیل سادگی آن، افراد بیشتری در سراسر جهان در حال تبدیل شدن به خالق هستند. وب در شکل فعلی خود از بسیاری جهات واقعاً عالی است، اما برخی از زمینه‌ها وجود دارد که می‌توانیم خیلی بهتر انجام دهیم.

کسب درآمد در وب 2.0

در دنیای وب ۲، بسیاری از برنامه‌های محبوب از یک الگوی مشترک در چرخه خود پیروی می‌کنند. به برخی از برنامه‌هایی که به صورت روزانه استفاده می‌کنید و اینکه مثال‌های زیر چگونه می‌توانند در مورد آن‌ها اعمال شوند، فکر کنید.

تصور کنید روز‌های اولیه اپلیکیشن‌های محبوبی مانند اینستاگرام، توییتر، لینکدین یا یوتیوب وجود دارد و امروزه چقدر متفاوت هستند. روند معمولاً چیزی شبیه به این است:

  • شرکت یک اپلیکیشن راه‌اندازی می‌کند
  • تا آنجا که ممکن است کاربران زیادی را روی آن نصب می‌کند
  • سپس از پایگاه کاربری خود کسب درآمد می‌کند

وقتی یک توسعه‌دهنده یا شرکتی یک برنامه محبوب را راه‌اندازی می‌کند، تجربه کاربر اغلب بسیار خوب است زیرا محبوبیت برنامه همچنان در حال افزایش است. این دلیلی است که آن‌ها در وهله اول می‌توانند به سرعت محبوبیت را به دست آورند.

در ابتدا، بسیاری از شرکت‌های نرم‌افزاری نگران کسب درآمد نیستند. آن‌ها به شدت بر رشد و قفل کردن کاربران جدید تمرکز می‌کنند – اما در نهایت باید شروع به کسب سود کنند. آن‌ها همچنین باید نقش سرمایه‌گذاران خارجی را در نظر بگیرند. غالباً محدودیت‌های پذیرش مواردی مانند سرمایه‌گذاری خطرپذیر بر چرخه زندگی و در نهایت تجربه کاربر بسیاری از برنامه‌هایی که امروزه استفاده می‌کنیم تأثیر منفی می‌گذارد.

اگر شرکتی که یک برنامه کاربردی ایجاد می‌کند، سرمایه‌های مخاطره‌آمیز دریافت کند، سرمایه‌گذاران آن اغلب انتظار دارند بازده سرمایه‌گذاری به‌اندازه ده‌ها یا صد‌ها چیزی که پرداخت کرده‌اند داشته باشند. این بدان معناست که شرکت به جای اینکه به دنبال مدلی از رشد پایدار باشد که بتواند به شیوه‌ای ارگانیک حفظ کند، شرکت اغلب به سمت دو مسیر سوق داده می‌شود: تبلیغات یا فروش داده‌های شخصی.

برای بسیاری از شرکت‌های web۲ مانند گوگل، فیس‌بوک، توییتر و… داده‌های بیشتر منجر به تبلیغات شخصی‌تر می‌شود. این منجر به کلیک بیشتر و در نهایت درآمد بیشتر تبلیغات می‌شود. بهره‌برداری و تمرکز داده‌های کاربر، هسته اصلی این است که چگونه وب همانطور که امروزه می‌شناسیم و از آن استفاده می‌کنیم برای عملکرد مهندسی شده است.

مهمترین رویداد های وب 3

امنیت و حریم خصوصی در وب2

برنامه‌های Web2 به طور مکرر با نقض داده‌ها مواجه می‌شوند. حتی وب‌سایت‌هایی وجود دارند که به دنبال این نقض‌ها هستند و به شما اطلاع می‌دهند که چه زمانی داده‌های شما به خطر افتاده است.

در web2، شما هیچ کنترلی روی داده‌های خود یا نحوه ذخیره آن ندارید. در واقع، شرکت‌ها اغلب داده‌های کاربر را بدون رضایت کاربران خود ردیابی و ذخیره می‌کنند. سپس تمامی این داده‌ها در اختیار شرکت‌های مسئول این پلتفرم‌ها قرار می‌گیرد و کنترل می‌شود.

اگر دولت‌ها معتقد باشند که یک نفر مخالف تبلیغات آنهاست، اغلب سرور‌ها را می‌بندند یا حساب‌های بانکی را توقیف می‌کنند. با سرور‌های متمرکز، مداخله، کنترل و یا خاموش کردن برنامه‌ها به دلخواه دولت‌ها آسان است. از آنجایی که بانک‌ها نیز دیجیتال هستند و تحت کنترل متمرکز هستند، دولت‌ها اغلب در آنجا نیز دخالت می‌کنند. آن‌ها می‌توانند دسترسی به حساب‌های بانکی را قطع کنند یا دسترسی به وجوه را در زمان نوسانات، تورم شدید یا سایر ناآرامی‌های سیاسی محدود کنند.

وب3 چیست و از آن چه میدانیم؟

وقتی در مورد وب3 بشنوید، متوجه خواهید شد که رمزارز اغلب بخشی از گفتگو است. این به این دلیل است که ارز دیجیتال نقش مهمی در بسیاری از این پروتکل‌ها ایفا می‌کند. این یک انگیزه مالی (توکن) برای هر کسی که می‌خواهد در ایجاد، اداره، مشارکت یا بهبود یکی از پروژه‌ها مشارکت کند، فراهم می‌کند. این پروتکل‌ها اغلب ممکن است خدمات مختلفی مانند محاسبات، ذخیره‌سازی، پهنای باند، هویت، میزبانی و سایر سرویس‌های وب را که معمولاً توسط ارائه‌دهندگان ابری در گذشته ارائه می‌شد، ارائه دهند.

مردم می‌توانند با مشارکت در پروتکل به طرق مختلف در دو سطح فنی و غیر فنی امرار معاش کنند. کاربران این سرویس معمولاً برای استفاده از پروتکل هزینه می‌پردازند، مشابه آنچه که امروزه به ارائه دهنده ابری مانند AWS پرداخت می‌کنند. به جز در وب ۳، پول مستقیماً به شرکت‌کنندگان شبکه می‌رسد.

بسیاری از پروتکل‌های زیرساخت وب مانند Filecoin، Livepeer، Arweave و The Graph توکن‌های ابزاری صادر کرده‌اند که بر نحوه عملکرد پروتکل نظارت می‌کنند. این توکن‌ها همچنین به شرکت‌کنندگان در بسیاری از سطوح شبکه پاداش می‌دهند. حتی پروتکل‌های بلاک چین بومی مانند اتریوم نیز به این شیوه عمل می‌کنند.

هویت در Web3 چگونه کار می‌کند؟

در Identity، Web3 نیز بسیار متفاوت از آنچه امروز به آن عادت کرده‌ایم کار می‌کند. بیشتر اوقات در برنامه‌های وب 3، هویت به آدرس کیف پول کاربر در تعامل با برنامه گره خورده است. برخلاف روش‌های احراز هویت web2 مانند OAuth یا‌ایمیل + رمز عبور (که تقریباً همیشه از کاربران می‌خواهند اطلاعات حساس و شخصی را تحویل دهند)، آدرس‌های کیف پول کاملاً ناشناس هستند، مگر اینکه کاربر تصمیم بگیرد هویت خود را به صورت عمومی در آن ثبت کند.

اگر کاربر استفاده از یک کیف پول یکسان را در چندین برنامه کاربردی انتخاب کند، هویت او نیز به طور یکپارچه در بین برنامه‌ها قابل انتقال است، که به آن‌ها اجازه می‌دهد در طول زمان شهرت خود را افزایش دهند. پروتکل‌ها و ابزار‌هایی مانند Ceramic و IDX به کاربران اجازه می‌دهند تا هویت مستقلی را در برنامه‌های خود ایجاد کنند تا جایگزین لایه‌های هویت و احراز هویت سنتی شوند. بنیاد اتریوم همچنین یک RFP در حال کار برای تعریف مشخصاتی برای «ورود با اتریوم» دارد که به ارائه روشی ساده‌تر و مستندتر برای انجام این کار در آینده کمک می‌کند. این همچنین یک رشته خوب است که برخی از راه‌هایی را که می‌تواند جریان‌های احراز هویت سنتی را افزایش دهد، تشریح می‌کند.

Web3 چگونه کار می‌کند؟

همانطور که قبلاً اشاره کردیم، فناوری هسته وب 3.0 بلاک چین است، همان فناوری که زیربنای ارز‌های دیجیتال و NFT است. به این ترتیب، در برخی برنامه‌ها، Web3 مترادف با هر چیز رمزنگاری شده است. شما گهگاه می‌بینید که به آن به عنوان یک ابزار مهم برای هر چیزی که با بیت کوین و مواردی از این دست انجام می‌شود اشاره می‌شود. بسیاری از پروژه‌های Web3 برنامه‌های غیرمتمرکز (dApps) هستند که روی بلاک چین اتریوم اجرا می‌شوند.

ایده این است که داده‌ها در فضای ذخیره‌سازی غیرمتمرکز نگهداری شوند. نحوه جابجایی این داده‌ها در یک دفتر کل دیجیتال – زنجیره بلوکی – ثبت می‌شود و جریان داده‌ها را بسیار شفاف می‌کند و در عین حال از سوء استفاده جلوگیری می‌کند.

جذاب ترین پروژه های وب 3

اعتراض به Web3

با این حال، یکی از نقاط ضعف بزرگ وب 3.0، از دست دادن ناشناس بودن است. در یک سیستم کاملاً شفاف، شما همیشه می‌توانید شناسایی شوید، تقریباً به همان روشی که ارز‌های دیجیتالی مانند بیت‌کوین ناشناس نیستند. در واقع، پنهان کاری کاملاً از پنجره خارج می‌شود، که ممکن است چیزی نباشد که همه می‌خواهند.

 

سخن آخر

سیر تکامل اینترنت تا به امروز راه زیادی را پیموده و قطعاً در آینده رشد چشمگیری خواهد داشت. وب 3 بسیار پیشرفته‌تر از وب‌های گذشته است.

پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *